Dode zwaan

De Dode Zwaan, een schilderij uit 1716 van Jan Weenix, is een stilleven met een dode zwaan die op zijn zij ligt, zijn vleugels wijd uitgespreid.



De zwaan staat centraal; zijn witte veren zijn minutieus geschilderd en vormen een contrast met de donkere achtergrond. Onder de zwaan ligt een pauw, gedeeltelijk verborgen, en andere kleinere vogels, mogelijk een houtsnip en een patrijs. Een mand met fruit, waaronder perziken, appels en druiven, is bij de vogels geplaatst, wat bijdraagt aan de compositie van het stilleven.



De achtergrond toont een klassiek landschap met bomen, een formele tuin en een glimp van een gebouw in de verte. Een stenen urn of fontein, versierd met touw en klassieke reliëfs, is gedeeltelijk zichtbaar in de rechterbovenhoek en voegt een element van klassieke architectuur toe aan de scène. Een mes ligt op de grond bij de vogels. Het algemene palet is donker en rijk, met gedempte tinten die de achtergrond domineren, terwijl de zwaan en het fruit in fellere kleuren opvallen. Het schilderij meet 1,54 meter breed en 1,73 meter hoog en maakt deel uit van de collectie van Museum Boijmans Van Beuningen.