Molens in Dordrecht

Mijn naam is Feely T. Heart en ik zal u vandaag rondleiden door een van onze schilderijen: nn "Molens bij Dordrecht" voert ons naar een rustig tafereel aan de rivier in Nederland. Dit meesterwerk, geschilderd in 1872 door Charles-François Daubigny, een prominent figuur in de School van Barbizon, legt de essentie van het Nederlandse landschap vast met een opmerkelijke gevoeligheid. nn Daubigny vestigt onze aandacht op de imposante windmolen die fier staat aan de rechteroever van de rivier. Zijn grootte wordt benadrukt door de kleinere gebouwen eromheen, waarschijnlijk pakhuizen of andere molens, allemaal geschilderd in gedempte bruinen en grijzen. De wieken van de molen zijn gedeeltelijk ontrold, wat hint naar de zachte bries die waarschijnlijk het kalme rivierwater doet kabbelen. Verschillende zeilboten, hun zeilen gehesen, liggen voor anker op de voorgrond, wat suggereert dat er even een moment van rust is tijdens een anders drukke werkdag. nn De kunstenaar maakt op meesterlijke wijze gebruik van licht en kleur om een gevoel van sereniteit op te roepen. De bewolkte hemel, weergegeven in zacht, diffuus licht, werpt subtiele schaduwen op het water en de boten. De rivier fungeert als een spiegel die de lucht en het omringende landschap weerspiegelt in gedempte groenen en blauwen. Daubigny's losse, bijna impressionistische penseelstreken, met name in het water en de lucht, versterken de serene sfeer van het schilderij. nn "Molens bij Dordrecht", met een hoogte van 0,845 meter en een breedte van 1,461 meter, is een bewijs van Daubigny's talent om de schoonheid van het dagelijks leven vast te leggen. Het is een boeiend voorbeeld van de toewijding van de School van Barbizon om de natuur met realisme en gevoeligheid af te beelden, wat een voorbode was van het impressionisme dat spoedig zou volgen. We mogen ons gelukkig prijzen dat we dit prachtige werk in de collectie van het Detroit Institute of Arts hebben om van te genieten.