Parau na te Varua ino (Woorden van de Duivel)

Parau na te varaua ino is een olieverfschilderij op doek uit 1892 van Paul Gauguin, geproduceerd tijdens het eerste verblijf van de kunstenaar op Tahiti. Het bevindt zich nu in de National Gallery of Art

Het schilderij wordt in tweeën gedeeld door dezelfde boomwortel als in zijn Fatata te Miti, met groen en zwart in de bovenste helft en roze tinten in de onderste helft. Op de voorgrond staat een jonge naakte Tahitiaanse vrouw, die met haar linkerhand haar genitaliën verbergt en met haar rechterhand haar rechterborst, terwijl ze achterom kijkt naar een geknielde gemaskerde man achter haar.

De betekenis van de titel is onduidelijk - 'varua ino' betekent duivel of boze geest, mogelijk verwijzend naar de mannelijke figuur die de geesten van de doden oproept (zoals ook te zien is in Spirit of the Dead Watching), en 'parau' betekent woorden, dus het kan worden vertaald als Woorden van de duivel Het werk toont de interesse van de schilder in traditionele Tahitiaanse overtuigingen, hoewel de naaktheid en pose van de vrouw middeleeuwse afbeeldingen van Eva in de Hof van Eden of een meer langwerpige versie van de Venus de Medici suggereren, waarbij het werk wordt gekoppeld aan de erfzonde, het verlies van maagdelijkheid en Gauguins verstoring van westerse opvattingen over schoonheid.