Zelfportret met verlaagde kop

Het schilderij Zelfportret met neergebogen hoofd is een olieverfschilderij op doek, gemaakt door Egon Schiele in 1912. Het is momenteel te zien in het Leopold Museum en heeft een afmeting van 33,7 cm × 42,2 cm.

Het schilderij toont de kunstenaar, Egon Schiele, in een zelfportret. Schieles kenmerkende stijl is duidelijk aanwezig in het schilderij, gekarakteriseerd door zijn gebruik van expressieve lijnen, magere figuren en een gevoel van emotionele intensiteit.

In dit specifieke zelfportret beeldt Schiele zichzelf af met zijn hoofd gebogen, zijn ogen opkijkend naar de toeschouwer. Zijn uitdrukking is er een van introspectie en misschien zelfs angst. Het gezicht van de kunstenaar is gedetailleerd weergegeven, met zichtbare penseelstreken die de contouren van zijn gelaatstrekken benadrukken. Zijn haar is een warboel van donkere, stugge lijnen, wat bijdraagt ​​aan het algemene gevoel van onbehagen.

Ook Schieles kleurgebruik is opmerkelijk. De achtergrond is spierwit, wat dient om de figuur te isoleren en het gevoel van kwetsbaarheid te versterken. De huidtinten van de kunstenaar zijn weergegeven in een reeks bruinen en gelen, waardoor een ziekelijke en bijna spookachtige aanblik ontstaat.

Over het algemeen is "Zelfportret met neergebogen hoofd" een krachtig en verontrustend werk dat Schieles unieke artistieke visie illustreert.