Merian kaart van Parijs

De Merische kaart van Parijs (Frans: plan de Merian) werd gemaakt in 1615 en toont een "vogelperspectief" naar het oosten met een schaal van ongeveer 1 tot 7.000. Het bestond oorspronkelijk uit twee gegraveerde platen (elk 50 x 37 cm) met de linker- en rechterhelft van de kaart en werd afgedrukt met 2 kolommen met portretten (elk 50 x 13 cm) aan de linker- en rechterkant van de respectieve kaarthelften. De hele assemblage was 50 x 101,5 cm.At de bovenkant, een spandoek met de titel: "LE PLAN DE LA VILLE, CITE, VNIVERSITE ET FAVX-BOVRGS DE PARIS AVEC LA DESCRIPTION DE SON ANTIQVITE ET SINGVLIARITES" ("Kaart van de stad, de universiteit en de voorsteden met de beschrijving van de oudheid en bijzonderheden").

In de linkerbovenhoek van de kaart, tussen het Château de Vincennes en de Marets du Temple, staan het wapen van Frankrijk en Navarra, omringd door de ketting van de orde van de Heilige Geest en rechts ervan het wapen van Parijs (een schip op een rivier) omgeven door een kroon van laurierbladeren.

De portretten links, van boven naar beneden zijn: de koning, hovelingen, edelen en kooplieden, boeren en gewone mensen; rechts: de koningin, hofdames, adellijke en burgerlijke vrouwen, gewone vrouwen. Linksonder op de kaart, onder de boerderij van de Grange Batellière, kan men deze vier versregels lezen:

Rechts van het gedicht staat de naam van de auteur van de kaart gegraveerd: Matheus Merian Basiliensis fecit ("fecit" = "deed" in het Latijn).

Onderaan de kaart staat een ornament met een grote kompasroos in het midden van de Seine.

De Merische kaart werd veelvuldig gebruikt als basis voor latere kaarten, waaronder die van Visscher (1618), Melchior Tavernier (ca. 1625-1635), Jacob van der Heyden (1630), Christophe Tassin (1634), Dubarle (ca. 1641), Giacomo Lauro (ca. 1642) en Martin Zeiler (1655). Op zijn beurt diende de kaart van Tassin als bron van tal van latere kaarten.