
Jean-François Millets "Sappho (Sapho)", een prent uit 1871, nodigt ons uit om een moment van stille contemplatie te delen met de oud-Griekse dichteres. Hier in de National Gallery of Art hebben we het voorrecht om getuige te zijn van deze intieme voorstelling. Sappho, weergegeven in zwart-wit tinten, zit op een met gras begroeide heuvel, haar rug naar ons toegekeerd alsof we slechts toeschouwers zijn van haar eenzaamheid. Haar houding, met haar hoofd lichtjes naar beneden gekanteld, suggereert een staat van diepe gedachte, misschien mijmert ze over de verzen die haar tot een literaire legende zouden maken. Het landschap weerspiegelt dit gevoel van introspectie. De heuvel loopt af naar een dicht, donker bebost gebied, wat een gevoel van diepte en afzondering creëert. De lucht, nauwelijks zichtbaar boven de bomen, doet weinig afbreuk aan dit privé-moment. Millet gebruikt op meesterlijke wijze het samenspel van licht en schaduw om een sfeer van stille contemplatie op te roepen, die ons uitnodigt om na te denken over de kracht van poëzie en de aantrekkingskracht van eenzaamheid.
Want to see more ? Try the app now !