Een doodsbedportret van een kind met gedoofde fakkel

Voor u staat "Portret van een stervend kind," een ontroerend schilderij uit 1645 van de beroemde kunstenaar Bartholomeus van der Helst. Dit werk, onderdeel van de prestigieuze collectie Nederlands Kunstbezit (NK), meet 86,5 centimeter breed en 63 centimeter hoog. Het schilderij toont een jong kind, vredig liggend op een eenvoudig strooiselbed, genesteld in zachte witte linnen. Het roodbruine haar van het kind omlijst een gezicht dat sereen in slaap is, of misschien in de stilte van de dood, met kleine handjes zachtjes op de borst gevouwen. Het kind draagt een eenvoudig, los wit gewaad.



Het palet is overwegend gedempt, een stille harmonie van wit en grijs van het beddengoed en de kleding van het kind, subtiel gecontrasteerd door de warmere bruinen en goudtinten van het stro eronder. De belichting is zacht en diffuus, en werpt een zachte gloed op het gezicht en bovenlichaam van het kind, terwijl de achtergrond zachtjes in de schaduw blijft. Deze subtiele belichting versterkt het gevoel van stille contemplatie dat het schilderij oproept. Nabij de voeten van het kind rust een donker, cilindervormig object – misschien een opgerold document of een klein doosje – wat bijdraagt aan de melancholieke en reflectieve stemming van het schilderij. De bescheiden omgeving, gesuggereerd door het strooiselbed en de eenvoudige kleding, onderstreept de kwetsbaarheid van het leven. Het meesterlijke gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar creëert een krachtig gevoel van verdriet en stille schoonheid, en nodigt ons uit om na te denken over de vluchtigheid van de kindertijd en het verstrijken van de tijd.