Portrait of Monsieur Bertin

Portret van monsieur Bertin is een olieverfschilderij uit 1832 op doek van Jean-Auguste-Dominique Ingres. Het toont Louis-François Bertin (1766-1841), de Franse schrijver, kunstverzamelaar en directeur van het pro-royalistische Journal des débats. Ingres voltooide het portret tijdens zijn eerste periode van succes; nadat hij als historieschilder bekendheid had gekregen, aanvaardde hij portretopdrachten met tegenzin en beschouwde ze als een afleiding van belangrijker werk. Bertin was een vriend en een politiek actief lid van de Franse hogere middenklasse. Ingres presenteert hem als een personificatie van de commercieel ingestelde leiders van het liberale bewind van Lodewijk Filips I. Hij is fysiek imposant en zelfverzekerd, maar zijn echte persoonlijkheid schijnt door - warm, wrang en innemend voor degenen die zijn vertrouwen hadden verdiend.

Het schilderij had een langdurige ontstaansgeschiedenis. Ingres maakte zich zorgen over de pose en maakte verschillende voorbereidende schetsen. Het laatste werk vangt getrouw het karakter van de oppas en brengt zowel een rusteloze energie als een imposante bulk over. Het is een onverschrokken realistische weergave van veroudering en benadrukt de gegroefde huid en het dunner wordende haar van een man met overgewicht die toch zijn vastberadenheid en vastberadenheid behoudt. Hij zit in driekwart profiel tegen een bruine grond die van rechts verlicht is, zijn vingers zijn uitgesproken en zeer gedetailleerd, terwijl de glans van zijn stoel licht weerkaatst vanuit een ongezien raam.

Ingres' portret van Bertin was een kritisch en populair succes, maar de oppas was een privépersoon. Hoewel zijn familie zich zorgen maakte over karikaturen en afkeurde, werd het algemeen bekend en bezegelde het de reputatie van de kunstenaar. Het werd geprezen op de Parijse Salon van 1833 en is invloedrijk geweest voor zowel academische schilders zoals Léon Bonnat als latere modernisten, waaronder Pablo Picasso en Félix Vallotton. Tegenwoordig beschouwen kunstcritici het als Ingres' mooiste mannenportret. Het is sinds 1897 permanent te zien in het Musée du Louvre.