Et in Arcadia Ego

Et in Arcadia Ego, een schilderij van Sébastien Bourdon, geschilderd tussen 1637 en 1638.



Het schilderij toont een groep figuren in een klassiek landschap. De scène wordt gedomineerd door de ruïnes van een klassieke structuur, inclusief zuilen en een piramidevormig monument, wat wijst op een oude, mogelijk Romeinse, omgeving. De figuren, die lijken op herders of reizigers, zijn verzameld rond een lage stenen structuur of altaar, waar een schedel zichtbaar is. Een figuur knielt, ogenschijnlijk de schedel onderzoekt. De anderen staan of zitten in de buurt, sommigen lijken bedachtzaam of somber. De algehele stemming is er een van stille contemplatie en wellicht mortaliteit, gezien de aanwezigheid van de schedel. De achtergrond omvat bomen en een donker wordende hemel, wat bijdraagt aan de ietwat melancholische sfeer. Het palet van het schilderij is overwegend donker, met gedempte aardetinten en schaduwen. De stijl is kenmerkend voor de barokschilderkunst, met aandacht voor detail in de figuren en de klassieke architectuur. De afmetingen van het schilderij worden niet vermeld in de metadata.