Portret van Petrus Francius (1645-1704), 1688 gedateerd

Voor u staat "Portret van Petrus Francius (1645-1704)," een fascinerend schilderij uit 1688 van de beroemde kunstenaar Ludolf Bakhuizen. Dit indrukwekkende werk, met een breedte van 1,56 meter en een hoogte van 2,15 meter, maakt deel uit van de prestigieuze collectie van de Universiteit van Amsterdam. Het schilderij toont Petrus Francius in een driekwartportret, waarbij zijn figuur de doek domineert tegen een donkere, rijk getextureerde achtergrond.

Francius is staande afgebeeld, zijn lichaam subtiel gedraaid, gekleed in een donkere, mogelijk zwarte, jas. De sombere tonen worden gecompenseerd door het kraakheldere wit van zijn kantkraag en manchetten. Zijn donkerbruine pruik omlijst een bleke huid, zijn expressie is serieus en beheerst. De kunstenaar gebruikt meesterlijk licht en schaduw – een techniek die bekend staat als clair-obscur – om onze aandacht op Francius te vestigen, waarbij de details van zijn kleding en de subtiele nuances van zijn expressie worden benadrukt.

De achtergrond is een opvallend kenmerk. Een groot, ingewikkeld gebeeldhouwd stenen reliëf, uitgevoerd in gedempte grijzen en witten, vormt een dramatische achtergrond. Het reliëf, dat doet denken aan Romeinse sarcofagen, toont klassieke figuren – mogelijk cherubijnen of liggende figuren – en voegt een laag symbolische diepte toe aan het portret. Hoewel het opschrift op het reliëf gedeeltelijk verhuld is, wijst het op een dieperliggend verhaal, dat mogelijk klassieke geleerdheid of deugdzaamheid suggereert die met de geportretteerde geassocieerd wordt. Het contrast tussen de donkere kleding van Francius en de lichtere tonen van het reliëf en zijn kant creëert een visueel overtuigende wisselwerking van licht en schaduw. Het algemene palet is gedempt, gedomineerd door donkerbruin, zwart en grijs, waarbij het witte kant een delicaat maar significant tegenpunt vormt. Dit meesterlijke gebruik van licht, schaduw en kleur creëert een portret dat zowel visueel boeiend als diepzeggend is.