Pope Paul III and his Grandsons

Paus Paulus III en zijn kleinzonen (Italiaans: Paolo III e i nipoti Alessandro e Ottavio Farnese) is een schilderij in olieverf op doek van Titiaan, gehuisvest in het Museo di Capodimonte, Napels. Het werd gebouwd in opdracht van de familie Farnese en geschilderd tijdens het bezoek van Titiaan aan Rome tussen de herfst van 1545 en juni 1546. Het toont de scabreuze relatie tussen paus Paulus III en zijn kleinzonen, Ottavio en Alessandro Farnese. Ottavio wordt getoond in de handeling van het knielen, links van hem; Alessandro, gekleed in een kardinaalskleren, staat rechts van hem achter hem. Het schilderij onderzoekt de effecten van veroudering en het manoeuvreren achter successie; Paulus was op dat moment eind zeventig en regeerde in een onzeker politiek klimaat toen Karel V, keizer van het Heilige Roomse Rijk, in opkomst kwam.

Paulus was geen religieus man; hij zag het pausdom als een middel om de positie van zijn familie te consolideren. Hij benoemde Alessandro tot kardinaal tegen beschuldigingen van nepotisme, verwekte een aantal onwettige kinderen en besteedde grote sommen kerkgeld aan het verzamelen van kunst en antiquiteiten. Rond 1545 nam Karel het politieke en militaire voordeel, waardoor Pauls greep op het pausdom verzwakte. Zich bewust van de veranderende getijden van invloed, verliet Titiaan de opdracht voordat deze was voltooid, en de volgende 100 jaar kwijnde het schilderij ongelijst weg in een Farnese kelder.

Paus Paulus III en zijn kleinzonen geldt als een van de mooiste en meest indringende werken van Titiaan. Hoewel onvoltooid en minder technisch geslaagd dan zijn Portret van paus Paulus III van een paar jaar eerder, staat het bekend om zijn rijke kleuren; het diepe rood van het tafelkleed en het bijna spectrale wit van Paulus' toga. Het paneel bevat subtiele aanwijzingen voor de tegenstrijdigheden in het karakter van de paus en vangt de complexe psychologische dynamiek tussen de drie mannen.