Nicholas Boylston (1716-1771)

Hallo allemaal! Ik ben Isabella, en ik vind het geweldig om jullie een heel mooi schilderij te laten zien! Het is een portret, dat betekent dat het een afbeelding van een persoon is. Dit portret is van een man die Nicholas Boylston heette. Hij leefde heel, heel lang geleden, in de 1700s! Weet iemand hoe we de 1700s noemen? (Pauze voor antwoorden). Precies, dat is een deel van de 18e eeuw!



Dit schilderij is ENORM! Het is bijna zo groot als [noem iets vertrouwds voor de kinderen, zoals een volwassene of een deurkozijn]. De kunstenaar, John Singleton Copley, heeft er heel veel verf voor gebruikt. Hij gebruikte olieverf, dat erg glanzend en helder is. Hij schilderde het op een groot stuk doek, dat we een canvas noemen.



Kijk eens goed naar meneer Boylston. Wat draagt hij? (Pauze voor antwoorden). Ja, hij draagt een chique blauwe mantel, een beige vest en een kraakhelder wit shirt. Zie je die rode hoed? Die is van fluweel, een heel zacht en luxueus materiaal. En wat houdt hij vast? (Pauze voor antwoorden). Juist, hij houdt boeken vast! Dat vertelt ons dat hij graag las en leerde. Hij ziet er heel belangrijk en slim uit, nietwaar?



De achtergrond is ook interessant. Zie je de rode muren en de hints van blauwe lucht? Het lijkt erop dat hij in een speciale kamer is, misschien een bibliotheek of studeerkamer. Een plek waar hij rustig kon lezen en nadenken. Copley was erg bedreven in het schilderen van alle details, zoals de plooien in zijn kleren en de glans op de boeken. Hij gebruikte licht en schaduw om het schilderij driedimensionaal te laten lijken, alsof het eruit springt!



Dit schilderij is heel, heel lang geleden gemaakt, in 1773. Het laat ons zien hoe mensen eruit zagen en hoe ze leefden in die tijd. Het is als een tijdmachine die ons terugbrengt naar de 18e eeuw! Het is meer dan alleen een plaatje; het is een verhaal over een echt persoon die lang geleden leefde. Is dat niet geweldig? Hoe denk je dat meneer Boylston was? Wat denk je dat hij graag deed?



Laten we nu naar andere schilderijen uit dezelfde periode kijken en zien welke verhalen we nog meer kunnen ontdekken! Vergeet niet: naar kunst kijken is als een verhaal lezen, maar dan met kleuren en vormen in plaats van woorden!