De tien grootste, nr. 2, kindertijd

Hilma af Klint is een Zweedse kunstenares, ze ging naar de Academie voor Schone Kunsten in Stockholm. Terwijl ze landschaps- en portretschilderijen presenteert, maakt ze stiekem abstracte werken. Zijn werken zijn de eerste abstracte kunstwerken, zonder de invloed van mannelijke kunstenaars, beschouwd als pioniers van abstracte kunst zoals Kandinsky.

De kunstenaar is gevoelig voor spiritistische ideeën en sluit zich aan bij “De Fem” (De Vijf), een groep vrouwen die geïnteresseerd zijn in het paranormale en die sessies over spiritualiteit organiseren. Ze begint het avontuur van een kunst die ze kwalificeert als spiritueel, en die 'door haar' zou worden gerealiseerd. Geïnspireerd door esoterische gedachten, komen de patronen van de cirkel en het ovale geluid steeds weer terug, waardoor leven ontstaat in het centrum van al het bestaan. Haar werk draait om symbolen, letters en woorden, waarbij ze een symmetrische wederkerigheid zoekt, geplaagd door dualiteiten, goed en kwaad, mannelijk en vrouwelijk, of zelfs het aardse en het spirituele.

In "De tien grootste, Kindertijd" vertaalt ze cirkelvormen, geesten en creëert ze een schilderij van spiritualisme. Ze articuleert cirkels waarbinnen ze vormen zal toevoegen, zoals hier bloemmotieven. Ze zal haar hele leven haar werk in vraag stellen, op zoek naar de mysteries van haar kunst, reflecties die ze zal transcriberen in meer dan 50 studienotitieboekjes. Als pionier op dit gebied zou haar abstracte werk tien jaar later worden erkend.